Hoewel elke behandeling tegen kanker de nagels kan aantasten, hebben sommige van de zogenaamde doelgerichte therapieën (cetuximab, erlotinib, lapatinib, panitumumab), evenals sommige conventionele chemotherapieën (docetaxel, paclitaxel), de neiging om meer bijwerkingen aan de nagels te veroorzaken dan andere medicijnen.
Met name docetaxel en paclitaxel lijken vaker nagelafwijkingen te veroorzaken dan andere vormen van chemotherapie. Patiënten die met deze medicijnen behandeld worden kunnen een donkere verkleuring onder hun nagels en/of een loslating van de nagels krijgen. Een onderzoek bij patiënten die docetaxel gebruikten toonde aan dat nagelafwijkingen bij ongeveer 80 procent van de patiënten optraden. Tot 30 procent had veel last hiervan of kreeg een infectie. Deze bijwerkingen hadden een grote impact op hun dagelijkse activiteiten.
Ongeveer 30 tot 50 procent van de patiënten die behandeld worden met doelgerichte therapie zoals cetuximab, erlotinib, lapatinib of panitumumab, ontwikkelt een ontstoken en rode huid rond de vingernagels en de teennagels (paronychia). Deze afwijking ontstaat meestal na twee tot drie maanden.
Doelgerichte therapie is vaak een langdurige, zo niet levenslange, behandeling tegen kanker. Het is belangrijk om nagelafwijkingen te voorkomen, en indien ze optreden ze zo snel mogelijk te behandelen. Deze nagelafwijkingen kunnen soms een reden zijn om de behandeling tegen kanker te stoppen.
Deze nagelafwijking wordt gemakkelijk verward met ingegroeide nagels. Elke vingernagel of teennagel kan worden aangetast en de aandoening moet worden behandeld. Als deze bijwerking onbehandeld blijft, kan de pijn aanhouden en kunnen zowel de nagel als de nagelwallen geïnfecteerd raken.
Andere geneesmiddelen tegen kanker die nagelafwijkingen kunnen veroorzaken, zijn onder meer sorafenib en sunitinib. Patiënten die met deze medicijnen behandeld worden kunnen bloedingen onder de nagels krijgen, die eruit zien als kleine donkerbruine lijntjes of vuil. Deze bijwerking treedt op omdat deze medicijnen de vorming van bloedvaten remt. Meestal is er geen behandeling nodig.